Ik werd onzeker Ik begon enorm aan mezelf te twijfelen
En de volgende ochtend, ik weet het nog goed, de volgende ochtend, ik werd
wakker, deed een plas, stond op en dacht: "Verrek, het moest andersom"
Terwijl ik het verschoonde, kreeg ik enorm veel zin mezelf van kant te
maken Ik twijfelde verschrikkelijk aan mezelf Ik had bevestiging nodig en
ben daarom naar de jaknikkers in Schoonebeek gegaan
Ik zei tegen zo'n jaknikker: "Heb jij dat ook wel eens, dat je 's
morgensvroeg wakker wordt en dan al gelijk enorm veel zin hebt om jezelf
van kant te maken?"
"Nee", zei de jaknikker
Er kwam een man voorbij op de fiets Ik schopte hem van de fiets Ik zei
tegen hem: "Heeft u dat ook wel eens, dat u 's morgensvroeg wakker wordt en
dan al gelijk enorm veel zin hebt om jezelf van kant te maken?"
"Nee", zei de man, "Ik ben een avondmens Bovendien is zelfmoord plegen wel
het laatste wat ik zou doen"
Ik trok mijn pistool De man sprong op de fiets en riep: "Ik haal de
politie erbij!"
Ik richtte het pistool op mijn slaap en zei: "Nou, die komt dan mooi te
laat Want ik heb een onmogelijke liefde En zonder haar kan ik niet
leven"
Het leek erop dat ik een schot in het gezicht had overleefd Ik kon het
haast niet geloven Maar toen ik na tien dagen nog geen
ontbindingsverschijnselen begon te vertonen, toen moest ik het wel geloven
Voor alle zekerheid ben ik toch maar even naar het ziekenhuis gegaan Ik
werd daar in dat ziekenhuis gelijk op een brancard gesmeten, de
operatiekamer ingereden en op de operatietafel gekwakt De chirurg sneed
mijn buikholte open, haalde de darmen eruit en zei: "Zo, dat is dat, wat
mankeert deze man?"
Ik zei: "Ik voel mij een depressief"
"O ja? Dat is niet leuk he?"
"Nee, dat is niet leuk"
"Nog lichamelijke